رئیسِ امیدوارها استاد ژنتیکم معتقده که همه ی ژن های جهش یافته باید حفظ بشن، چرا که شاید سال ها بعد افراد دارای جهش نسبت به افراد سالم، برتری خاصی داشته باشن. به زعم من اگه قرار باشه در سطح جهان برای آدم های خوشبین و امیدوار یک رئیس انتخاب کنیم، استاد ژنتیکم کاملا شایستگی این منصب رو داره. + تاریخ سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ ساعت 19:31 نویسنده سارا

فصل آخر ولی هیچ وقت ذهنم رو تنویر نکن. بذار در نادونی خودم باقی بمونم. در همین امید واهی. در همین بر عبث پاییدن ها. حداقل اینکه اینطوری امید دارم واسه ادامه دادن. خودم میدونم که فصل آخره ولی تو هرگز مطمئنم نکن. + تاریخ شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۶ ساعت 22:59 نویسنده سارا

چشم هایش ولی کی میتونه چشم های غمگین و یا اشک آلود دیگران رو ببینه و مغموم نشه؟ آدم یا جونورش هم توفیری نداره. چشم های اشک آلود اون دختره که رو نیمکت نشسته بود. چشم های اشک آلود اون پسره که تایپ میکرد. چشم های اشک آلود شیردریایی و فیل و گربه. کی میتونه غم چشم ها رو فراموش کنه؟ + تاریخ جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶ ساعت 22:50 نویسنده سارا

هوا نبود یاد "ن" افتادم. قبلا مطلبی در مورد اتفاقاتی که امروز واسه من رخ داد نوشته بود. اون مطلب رو خیلی دور از خودم میدیدم. درواقع فکر نمیکردم یه روزی به حرفاش برسم ولی رسیدم. دیگه از خواب هایی که میبینم میترسم. از خواب های پریشونی که به وقوع می پیوندن میترسم. حتی اگه به وقوع نپیوندن ترسشون همراه منه. اونقدر گیجم که حتی نمیدونم واکنشم باید چی باشه. شاید غیرمنصفانه باشه اگه خوشحال نباشم. ولی مگه قرار بود من منصف باشم؟ + تاریخ چهارشنبه ۶ دی ۱۳۹۶ ساعت 18:35 نویسنده سارا